06 - 53 42 1710 han@inflow.nu

Stenige grond maakt een karaktervolle druif

Recentelijk werd ik door een bevriend ondernemer geattendeerd op een fantastisch inspirerend boek (dank Marcel Disberg!). Het boek heet “Storytelling” en is geschreven door Carmine Gallo. Waar ik dacht dat het mijn storytell kwaliteiten een beetje zou helpen, heeft het me vooral veel persoonlijke inspiratie gebracht. Omdat het boek gaat over inspirerende levenservaringen omgezet in prachtige verhalen. Want, zo zegt Gallo, de grootste verhalenvertellers hebben tegenspoed gekend in hun leven. En zijn in staat geweest deze tegenspoed om te zetten in louterende en inspirerende levenslessen. Omdat de beste druiven nu eenmaal ook op stenige grond groeien. Waardoor ze “Karakter” krijgen.

Natuurlijk krijgen we in ons leven allemaal te maken met meer of minder tegenspoed. Ieder heeft daar zijn eigen voorbeelden van. Of het nu een groot verlies van een dierbare is, gezondheidsproblemen of opgelopen trauma’s door opvoeding of leraren. Ieder kan er over meepraten. Zo ook Amy Prudy. Ze verloor op haar 19e door een hersenvliesontsteking haar benen. En na veel ontberingen stelde ze zichzelf de vraag:  “Als mijn leven een boek was en ik de schrijver, hoe zou het verhaal er dan uit moeten zien?”

Bekijk haar inspirerende verhaal eens hier: Amy Purdy

Het mooie van haar vraag is dat het je, ondanks alle ellende, dwingt uit de slachtofferrol te blijven. Jezelf niet zielig te vinden. Het heft in eigen hand helpt te houden.

Bill George heeft het in zijn inspirerende boek “Discover your true north” over vuurdopen in je leven. Hij nodigt je uit om je vuurdopen te beschrijven. Hoe deze je hebben gevormd? Hoe ze de blik op jezelf en op de wereld hebben veranderd?  Hoe ze je eigen intrinsieke waarden hebben gevormd of versterkt?

Mijn belangrijkste vuurdoop was wel het me ontworstelen aan de overtuigingen die me tijdens mijn opvoeding met de paplepel zijn ingegoten. Ik was nadrukkelijk niet het oogappeltje. Was in conflicten met mijn jongere broertje altijd de Sjaak. Moest altijd een voorbeeld nemen aan succesvollere (of meer aangepaste) neven en nichten.

Met als gevolg een aantal beperkende overtuigingen: Ik doe er minder toe. Ik ben zo goed als de prestaties die ik lever. Als ik voor mezelf opkom is dat egoïstisch en ik verlies dat toch. En de meest typisch Twentse, doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg.  Want ow wat is het belangrijk wat de ander van je vindt.

Wat ik heb geleerd, een boel jaren, twee echtscheidingen en heel veel goede gesprekken verder, is dat dat deze overtuigingen rotsvast lijken. Maar op drijfzand zijn gebouwd. Dat prestaties die je levert niks zeggen over wie en hoe je bent als mens. Dat als je zelf uit je comfortzone stapt en gaat stralen, anderen met je gaan stralen. Dat duidelijk zijn vooral erg vriendelijk is. En dat het oordeel van de ander over jou gebaseerd is op een half verhaal. (zoals dat ook geldt voor mijn oordeel over de ander). “Ga in mijn schoenen staan” zong Huub van der Lubbe al. “Had je mijn schoenen aan, wat had jij gedaan?”

Mijn vraag aan jou is: Ben jij de schrijver of wordt er over je geschreven? Voel je je machteloos en hulpeloos of sterk en bepalend? Wat zijn je leidende overtuigingen? Waar helpen of beperken ze je? En als ze je beperken, zijn ze eigenlijk nog wel waar? Als je de antwoorden wil delen om ook andere mensen te inspireren, feel free!

Good luck!

 

Menu